Επανάσταση και αντεπανάσταση στην Ελλάδα - Ο Εμφύλιος Πόλεμος 1946-1949

Περιγραφή

Η κεντρική θέση του βιβλίου είναι ότι ο ελληνικός Εμφύλιος δεν ήταν μια μοναδική ελληνική ιδιαιτερότητα, προϊόν κάποιας εγγενούς ροπής του τόπου στον διχασμό. Ήταν η τελευταία πράξη ενός πανευρωπαϊκού κύκλου επανάστασης και αντεπανάστασης που άνοιξε με τη συντριβή του φασισμού και έκλεισε με την εδραίωση του Ψυχρού Πολέμου, χονδρικά ανάμεσα στο 1943 και το 1948. Η κρίση του καπιταλισμού στη δεκαετία του ’30 είχε γεννήσει τον πόλεμο· ο πόλεμος με τη σειρά του γέννησε τις συνθήκες για την επανάσταση. [...] Η Ελλάδα δεν ήταν η εξαίρεση· ήταν η οξύτερη εκδοχή ενός κανόνα.

[...] Ο πραγματικός σύμμαχος του ελληνικού κινήματος δεν βρισκόταν ποτέ στις πρωτεύουσες της Ανατολικής Ευρώπης. Βρισκόταν στα εργοστάσια του Τορίνο, στα ανθρακωρυχεία της Λιέγης, στους δρόμους του Παρισιού και, κάτι που συνήθως προσπερνιέται, στα μεγάλα αντιαποικιακά και απελευθερωτικά κινήματα που αναδύονταν σε Αφρική, Μέση Ανατολή και Ασία. Η εργατική τάξη της Ευρώπης, που έζησε τη δική της προεπαναστατική στιγμή, ήταν η δύναμη που μπορούσε να γείρει την πλάστιγγα. Η σταλινική ΕΣΣΔ δεν ήταν αυτή η δύναμη· ήταν, αντίθετα, ένας από τους παράγοντες που την ανέκοψαν.

[...]Αν η ήττα ήταν γραμμένη στους «συσχετισμούς», τότε δεν μένει παρά να σκύψουμε το κεφάλι μπροστά στην επόμενη. Αν όμως ήταν αποτέλεσμα μιας στρατηγικής, τότε μπορεί να γίνει κατανοητή· και ό,τι γίνεται κατανοητό μπορεί να μην επαναληφθεί, φθάνει να υπάρχει η Αριστερά που να μπορεί να μετατρέψει αυτή την κατανόηση σε υλική δύναμη στους αγώνες του σήμερα. Από αυτή την άποψη, το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας είναι μια συμβολή στην προσπάθεια να χτίσουμε την επαναστατική Αριστερά που θα εξασφαλίσει ότι το κίνημα δεν θα γνωρίσει άλλες «Βάρκιζες».

[...] Η πρώτη έκδοση αυτού του βιβλίου κυκλοφόρησε τον Μάρτη του 2010. Η νέα έκδοση είναι αναθεωρημένη και συμπληρωμένη: το κείμενο ξαναδουλεύτηκε από την αρχή ως το τέλος, η τεκμηρίωση ενισχύθηκε, η σύγκριση με τις άλλες χώρες της Ευρώπης διευρύνθηκε, και ξαναγράφτηκαν όσα σημεία το απαιτούσαν, και, αναπόφευκτα, η έκταση του βιβλίου μεγάλωσε. Ο πυρήνας παρέμεινε ο ίδιος· στέκεται όμως τώρα πιο στέρεα.

(από την Εισαγωγή του βιβλίου)